۲۸.۸.۸۷

اي يگانه جاده هاي بي گذر

اي ستاره ها به واژه هايت سر فرود آورده

و در دستان بي هويت روزگار، نگاهت آرام نگرفته

با سايه ات خورشيد را به خاك بياور

و عظمت كلماتت را براي ديدار هدر نده

بگذار قلبت خاموش شود زير لحظه ها

شايد آتشفشاني كه بيدار نمي شود بي خطر باشد

اما سكوت تو اينچنين ، طوفاني تر است

هیچ نظری موجود نیست:

بايگانی وبلاگ