۴.۱۰.۸۷

بالا نيامده از نردبان

بادبان ها كشيده

باد آمده

برد مرا بي هوا.

در هوا

موجها بلند بالا، رسيدن به آسمان

من، آسمان، آب‌ها

گره خورديم بهم

كشتي رفت

من ماندم و درياي آسمان

من و نرديان نيمه،

و يك عمر سر به هوا

غرق شدن.

۲ نظر:

ناشناس گفت...

سلام عزیزم
آره خب اعتماد بدترینشه وقنی که به خاطر اون اعتماد احساس حماقت بهت دست بده

ناشناس گفت...

اوهوم غرق شدن های پی در ÷ی

بايگانی وبلاگ